μαρμαίρω
μαρμαίρω, to flash, sparkle
Could not find μαρμαίροντα in Logeion dictionaries.
μαρμαίροντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of μαρμαίρω
μαρμαίρω, only pres. and impf.; impf. μαρμαίρεσκον Q.S. 1.150: (redupl. from μαρ-, cf. μάρ-μαρος, ἀ-μαρ-ύσσω):—
- flash, sparkle, gleam, of any darting, quivering light, Hom. (only in Il.); ἔντεα μαρμαίροντα Il. 12.195, cf. 16.664, al.; τεύχεα μ. 18.617; Τρῶες . . χαλκῷ μαρμαίροντες 13.801; σὺν ἔντεσι μαρμαίροντας 16.279; δώματα . . χρύσεα μαρμαίροντα 13.22; ὄμματα μαρμαίροντα the sparkling eyes of Aphrodite, 3.397; αὐγὴ μαρμαίρουσα κεραυνοῦ Hes. Th. 699; μαρμαίρει δὲ δόμος χάλκῳ Alc. 15.1; χρυσῷ ἐλέφαντί τε μ. οἶκοι B. Fr. 16.9; νύκτα . . ἄστροισι μαρμαίρουσαν A. Th. 401; χρυσῷ χαίταν μαρμαίρων, of Apollo, E. Ion 888 (lyr.); ἀστὴρ μαρμαίρων D.P. 329; μαρμαίρουσι παρηΐδες AP 5.281 (Agath.), cf. Alciphr. 3.67: also in late Prose, Phld. Po. 2.40, Plu. Caes. 6, Luc. DMeretr. 13.3, Alciphr. l.c.
μαρμαίρω, briller, rayonner, resplendir, en parl. d’yeux, Il. 3, 397 ; d’hommes armés, Il. 13, 801 ; d’armes, Il. 18, 616 ; 23, 27, etc. ; d’éclairs, Hés. Th. 699 ; d’astres, DP. 329 ; d’or, Eur. Ion 888, etc. ||
➳ Seul. prés. Il. 3, 397, etc. ; Hés. Th. 699 ; Bacchyl. fr. 20B, 13 ; impf. itér. μαρμαίρεσκον, Q. Sm. 1, 150 ; dans Hom. seul. part. prés.
Étym. pré-grec, cf. ἀμαρύσσω.
μαρμαίρω, (*ΜΑΡ mit redupliziertem Stamm, vgl. μαιμάω, verwandt mit μάρμαρος, μαρμαρυγή, ἀμαρύσσω), schimmern, flimmern, von schneller, vibrierender Bewegung des Lichtes ; Hom. im partic. praes., ἔντεα μαρμαίροντα, schimmernde Waffen, vom Strahlen des Erzes, Il. 12.195 u. öfter, wie τεύχεα, 18.617, u. Τρῶες χαλκῷ μαρμαίροντες 13.801, vgl. δώματα χρύσεα μαρμαίροντα, strahlend, 13.22 ; auch ὄμματα μαρμαίροντα, von den blitzenden, lebhaften Augen der Aphrodite, 3.397 ; αὐγη μαρμαίρουσα, vom Blitz, Hes. Th. 699 ; bei Aesch. Spt. 383, νύκτα ταύτην ἣν λέγεις ἐπʼ ἀσπίδος ἄστροισι μαρμαίρουσαν οὐρανοῦ κυρεῖν, ist an das Funkeln der Sterne in der Nacht zu denken ; χρυσῷ χαίταν μαρμαίρων Eur. Ion 888 ; τῶν χαλκωμάτων καὶ τῶν ἀργυρωμάτων ἐμάρμαιρε ἁ οἰκία Sophron bei Ath. VI.230a, wie Alcaeus μαρμαίρει δὲ μέγας δόμος χαλκῷ ibd. XIV.627a u. Bacchyl. ib. II.39f ; παρηΐδες, Agath. 20 (V.282); στήθεα, Rufin. 36 (V.48). – Einzeln auch in späterer Prosa, wie Himer., ἡ πέλτη μαρμαίρουσα Luc. D.Mer. 13.3.
μαρμαίρω
[μαρ- as three μαρμάρεος.]
To be bright, to glitter, flash, gleam, sparkle : ἔντεα μαρμαίροντα Il. 12.195. Cf. Il. 13.22, 801, Il. 16.279, 664, Il. 18.131, 617, Il. 23.27.
Of the eyes : ὄμματα μαρμαίροντα Il. 3.397.
μαρμαίρω : sparkle, flash, glitter.
μαρμαίρω
.μαρμαίρω,
- to flash, sparkle, of arms, Il.; ὄμματα μαρμαίροντα the sparkling eyes of Aphrodite, Il.; νύκτα ἄστροισι μαρμαίρουσαν Aesch. only in pres. and imperf.