μαρμάρεος
μαρμάρεος, flashing, sparkling, glistening, gleaming
Could not find μαρμαρόεσσαν in Logeion dictionaries.
μαρμαρόεσσαν feminine accusative singular of μαρμάρεος
μαρμᾰρ-εος, α, ον,
- flashing, gleaming, esp. of metals, αἰγίς, ἄντυξ, Il. 17.594, 18.480; πύλαι Hes. Th. 811; ἅλα μαρμαρέην the twinkling sea, Il. 14.273; αὐγαὶ μ. Ar. Nu. 287 (lyr.); ἄστρα Orph. Fr. 168.13.
- II of marble, λίθος IG 7.2544 (Thebes); στήλη ib. 14.1603; δόμος AP 6.123 (Anyt.), cf. PRyl. 227.16 (iii A.D.).
μαρμάρεος, α, ον [ᾰρε]
1 de marbre, Hés. Th. 811 ||
2 brillant comme le marbre, brillant, rayonnant, resplendissant, en parl. de lumière, de rayons lumineux, etc. Ar. Nub. 286 ; A. Rh. 4, 1710 ; de l’ἄντυξ d’un bouclier, Il. 18, 480, etc. ; de l’égide, Il. 17, 594 ; de la mer, Il. 14, 273, etc. ; cf. Il. 3, 126, etc.
Étym. μαρμαίρω.
1. schitterend, fonkelend.
2. van marmer.
μαρμάρεος, flimmernd, schimmernd (vgl. μαρμαίρω), bes. vom Metallglanz ; ἄντυξ, Il. 18.480, αἰγίς, 17.594 ; πύλαι, Hes. Th. 811 ; auch vom ruhigen, spiegelblanken Meere, ἃλς μαρμαρέη, Il. 14.273 ; μαρμαρέαις ἐν αὐγαῖς, Ar. Nub. 287. Vgl. μαρμάρινος, mit dem es bei Sp. auch in der Bdtg glänzend, weiß wie Marmor, od. aus Marmor gemacht, marmorn, übereinstimmt.
μαρμάρεος
-η, -ον
[μαρ- as μαρμαίρω. and two μάρμαρος.]
Bright, glittering, gleaming Il. 14.273, Il. 17.594, Il. 18.480.
μαρμάρεος : flashing, glittering. (Il.)
μαρμάρεος
from μαρμαίρω
μαρμάρεος, [μᾰ], α, ον
- Iflashing, sparkling, glistening, gleaming, of metals, Il., Hes.; also, ἃλς μαρμαρέη the many-twinkling sea, Il.
- IIof marble, Anth.