μεθάλλομαι
μεθάλλομαι, to leap
Could not find μεθαλάμενος in Logeion dictionaries.
μεθαλάμενος aorist middle participle masculine nominative singular of μεθάλλομαι
μεθάλλομαι, used by Hom. only in Ep. aor. part. μετάλμενος:—
- leap, rush upon, of warriors, οὔτασε . . μετάλμενος ὀξέϊ δουρί Il. 5.336; οὔτασε δουρὶ μ. 14.443; Τρώεσσι μ. ἐν φόβον ὦρσε 13.362; of a lion, ἥρπαξε μ. 12.305, cf. Hld. 10.30.
- 2 rush after, in a race, οὐκ ἔσθʼ ὅς κέ σʼ ἕλησι μ. Il. 23.345.
- II leap from one ship to another in a sea-fight, ἐς ἀλλήλους App. BC 5.120; spring from side to side, hither and thither, τᾷ καὶ τᾷ τὸν Ἔρωτα μετάλμενον Bion Fr. 10.6, cf. Hld. 6.14, Them. Or. 22.269c.
μεθ·άλλομαι (f. -αλοῦμαι ; dans Hom. touj. au part. ao. syncopé μετάλμενος, ion. p. *μεθάλμενος)
1 sauter, c. à d. s’élancer à la suite de, en parl. de coureurs, Il. 23, 345 ||
2 avec idée d’hostilité, s’élancer sur ou contre, Il. 5, 336 ; 14, 443, etc. ; τινι, Il. 13, 362, sur qqn.
Étym. μ. ἅλλομαι.
μεθάλλομαι, (ἅλλομαι), hinüber, nach Einem springen, vom feindlichen Darauflosspringen, χαλκῷ, δουρί, Il. 5.336, 11.538, 14.443, u. vom Löwen gesagt 12.305 ; nachspringen, einholen, 23.345 ; immer in dem synkop. aor. μετάλμενος. Sonst nur bei Sp., εἴς τινα, App. B.C. 5.120 ; ἐπὶ τὸν βόθρον, Mel. 6.14.
†μεθάλλομαι
[μεθ-, μετα- 1.]
Aor. pple. μετάλμενος.
To spring or rush in pursuit of a foe or of a competitor, to spring or rush upon him : οὔτασε μετάλμενος Il. 5.336. Cf. Il. 11.538, Il. 12.305, Il. 13.362, Il. 14.443, Il. 23.345.
μεθάλλομαι : only aor. part., μετάλμενος, springing after or upon a person or thing, overtaking. (Il.)
μεθάλλομαι
Dep., syncop. aor2 part. μετάλμενος
- 1to leap or rush upon, c. dat., Il.
- 2to rush after, in a race, Il.