μεθάλλομαι
μεθάλλομαι, to leap
Could not find μεθαλλόμενοι in Logeion dictionaries.
μεθαλλόμενοι present middle participle masculine nominative plural, present middle participle masculine vocative plural of μεθάλλομαι
μεθάλλομαι, used by Hom. only in Ep. aor. part. μετάλμενος:—
- leap, rush upon, of warriors, οὔτασε . . μετάλμενος ὀξέϊ δουρί Il. 5.336; οὔτασε δουρὶ μ. 14.443; Τρώεσσι μ. ἐν φόβον ὦρσε 13.362; of a lion, ἥρπαξε μ. 12.305, cf. Hld. 10.30.
- 2 rush after, in a race, οὐκ ἔσθʼ ὅς κέ σʼ ἕλησι μ. Il. 23.345.
- II leap from one ship to another in a sea-fight, ἐς ἀλλήλους App. BC 5.120; spring from side to side, hither and thither, τᾷ καὶ τᾷ τὸν Ἔρωτα μετάλμενον Bion Fr. 10.6, cf. Hld. 6.14, Them. Or. 22.269c.
μεθ·άλλομαι (f. -αλοῦμαι ; dans Hom. touj. au part. ao. syncopé μετάλμενος, ion. p. *μεθάλμενος)
1 sauter, c. à d. s’élancer à la suite de, en parl. de coureurs, Il. 23, 345 ||
2 avec idée d’hostilité, s’élancer sur ou contre, Il. 5, 336 ; 14, 443, etc. ; τινι, Il. 13, 362, sur qqn.
Étym. μ. ἅλλομαι.
μεθάλλομαι, (ἅλλομαι), hinüber, nach Einem springen, vom feindlichen Darauflosspringen, χαλκῷ, δουρί, Il. 5.336, 11.538, 14.443, u. vom Löwen gesagt 12.305 ; nachspringen, einholen, 23.345 ; immer in dem synkop. aor. μετάλμενος. Sonst nur bei Sp., εἴς τινα, App. B.C. 5.120 ; ἐπὶ τὸν βόθρον, Mel. 6.14.
†μεθάλλομαι
[μεθ-, μετα- 1.]
Aor. pple. μετάλμενος.
To spring or rush in pursuit of a foe or of a competitor, to spring or rush upon him : οὔτασε μετάλμενος Il. 5.336. Cf. Il. 11.538, Il. 12.305, Il. 13.362, Il. 14.443, Il. 23.345.
μεθάλλομαι : only aor. part., μετάλμενος, springing after or upon a person or thing, overtaking. (Il.)
μεθάλλομαι
Dep., syncop. aor2 part. μετάλμενος
- 1to leap or rush upon, c. dat., Il.
- 2to rush after, in a race, Il.