μελαίνω
μελαίνω, to blacken
Could not find μελαίνοντα in Logeion dictionaries.
μελαίνοντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of μελαίνω
μελαίνω (Act. not in Hom. or Hes.), aor. 1 inf. μελᾶναι Arist. Mete. 371a23:—Pass., pf. μεμέλαμμαι Antyll. ap. Orib. 10.36.1: aor. ἐμελάνθην S. Aj. 919; Ep. 3 pl. μελάνθησαν Hes. Sc. 300: (μέλας):—
- blacken, make black, Arist. l.c., Pr. 966b22, Nic. Al. 472: metaph., μ. φράσιν use an obscure expression, Ath. 10.451c; μ. τὸ σαφές D.H. Pomp. 2:—Pass., μελαίνετο δὲ χρόα καλόν she had her fair skin stained black (i.e. with blood), Il. 5.354; μελανθὲν αἷμα S. l.c., cf. Gal. 18(1).33; of earth just turned up, ἡ δὲ μελαίνετʼ ὄπισθεν Il. 18.548; of ripening grapes, Hes. l.c.; of a newly-bearded chin, ib. 167; αἱ λευκαὶ τρίχες ἐμελαίνοντο Pl. Plt. 270e; of hair, to be dyed black, Ar. Ec. 736; μεμελαμμένοι ὀδόντες Antyll. l.c.
- 2 Medic., cause μελασμός (q. v.), Hp. Aph. 5.20:—Pass., turn black, as a symptom of mortification, Id. Art. 69, Fract. 11.
- 3 metaph., blacken, misrepresent, Simp. in Cael. 290.24.
- 4 Pass., receive an impression of blackness, S.E. M. 7.293.
- II intr., = Pass., grow black, Pl. Ti. 83a, Thphr. Ign. 50, AP 5.123 (Phld.), Plu. Curios. 2.517c.
μελαίνω (f. μελανῶ ; pass. ao. ἐμελάνθην, pf. μεμέλασμαι) :
1 tr. rendre noir, noircir, Arstt. Meteor. 3, 1, 10, etc. ; Nic. Al. 472 ; au pass. devenir ou être noir, en parl. de la peau meurtrie, Il. 5, 354 ; du sang, Soph. Aj. 919 ; des cheveux, Plat. Pol. 270e ; de grappes de raisin mûres, Hés. Sc. 300 ; fig. rendre obscur, obscurcir : μ. φράσιν, Ath. 451d, employer une expression obscure ; cf. DH. Pomp. 2 ||
2 intr. devenir noir, se noircir, Th. Ign. 50 ; Anth. 5, 124 ; ὑπό τινος, Plat. Tim. 83a, être noirci par qqe ch. ||
Moy. se noircir (les cheveux, etc.) Ar. Eccl. 736 ||
➳ Impf. pass. 3 sg. poét. μελαίνετο, Il. 5, 354 ; 18, 548. Ao. pass. 3 pl. poét. μελάνθησαν, Hés. Sc. 167, 300.
Étym. μέλας.
1. med. intrans. zwart
2. dir. refl. zijn eigen haar donker verven:
μελαίνω, schwarz machen, schwärzen (vgl. μελανέω), übertr., φράσιν, einen dunklen Ausdruck brauchen, neben πολλὰ αἰνιγματῶδες ἐκφέρει, Ath. X.451c u. a. Gramm. – Häufiger im pass. schwarz werden ; vom Blute, μελαίνετο δὲ χρόα καλόν Il. 5.354, vgl. μελανθὲν αἷμα Soph. Aj. 902 ; von der beim Pflügen aufgerissenen Erde, Il. 18.548 ; vom Kinne, das durch den wachsenden Bart dunkler gefärbt wird, Hes. Sc. 167 ; von dem Dunklerwerden der reisenden Trauben, ibd. 300 ; übertr., Philodem. 15 (V.124).
μελαίνω
[μέλας.]
To make dark ; in pass., to grow dark : μελαίνετο χρόα καλόν (her flesh grew livid) Il. 5.354, νειὸς μελαίνετʼ ὄπισθεν (was represented as darkened in hue by some process of shading) Il. 18.548.
μελαίνω (μέλᾱς): only mid., become dark, grow dark, of blood-stains, and of the glebe under the plough, Il. 5.354 and Il. 6.548.
μελαίνω,
μέλας
- Ito blacken: Pass., μελαίνετο χρόα he had his skin stained black (with blood), Il.; of earth just turned up, Il.; of ripening grapes, Hes.; of a newly-bearded chin, Hes.
- IIintr., = Pass., to grow black, Plat., Anth.