μεταχωρέω
μεταχωρέω, to go to another place, to withdraw, migrate, emigrate
Could not find μεταχωρήσαντος in Logeion dictionaries.
μεταχωρήσαντος aorist active participle masculine genitive singular, aorist active participle neuter genitive singular of μεταχωρέω
μεταχωρ-έω,
- go to another place, remove, τόπων μετά ποι χωρεῖτʼ ἐκ τῶνδε A. Pr. 1060 (anap.); μ. εἰς [χώραν] X. HG 3.4.26; τὸ ᾠὸν μ. κάτω Arist. GA 754b29; of the foetus in the womb, change its place, Hp. Septim. 4; of birds of passage, migrate, ἐς τὴν Λιβύην Ar. Av. 710; of men, emigrate, Th. 2.72; withdraw from a conference, ἐκ τῶν λόγων Id. 5.112; go over to another party, Plu. Demetr. 29; μ. εἰς τἀναντία, of syllables, D.H. Comp. 11; change, εἰς φύσιν τινός Ael. NA 9.43.
μετα·χωρέω-ῶ :
1 changer de lieu, se transporter, s’en aller, Thc. 2, 72 ; 5, 112 ; Xén. An. 7, 2, 18 ; avec εἰς et l’acc. Xén. An. 3, 4, 26 ; Ar. Av. 710 ||
2 changer de nature ou de forme, se transformer, El. N.A. 9, 43.
μεταχωρέω, weg-u. wo anders hingehen ; τόπων μετά που χωρεῖτʼ ἐκ τῶνδε θοῶς, Aesch. Prom. 1062 ; ἐς τὴν Λιβύην, Ar. Av. 710 ; Thuc. 5.112 u. Folgde ; übergehen zu einer andern Partei, Plut. Demetr. 29 u. Sp.; auch μ. εἰς ὀστράκου φύσιν, Ael. N.A. 9.43.
μεταχωρέω
fut. ήσω
- to go to another place, to withdraw, migrate, emigrate, Aesch., Thuc.