μινυνθάδιος
μινυνθάδιος, shortlived
Could not find μινυνθάδιον in Logeion dictionaries.
μινυνθάδιον masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of μινυνθάδιος
μινυνθ-άδιος [ᾰ], α, ον,
- short-lived, μ. γὰρ ἔμελλεν ἔσσεσθαι Il. 15.612, cf. Od. 19.328; μ. νοῦσος, ὕπνος, A.R. 2.856, 3.690; μαζοί Tryph. 603: Comp. -ώτερος, ἄλγος Il. 22.54.
- II later, small, μ. γαίης Emp. 85; μινυνθαδία· ἡ σελήνη, Hsch.
μινυνθάδιος, α, ον [ῐᾰ] qui dure peu, Il. 4, 478, etc. ; particul. qui vit peu, Il. 1, 352, etc. ; Od. 11, 307, etc. ||
Cp. -ώτερος, Il. 22, 54.
Étym. μίνυνθα.
μινυνθάδιος, kurz dauernd, kurze Zeit lebend ; ἄνθρωποι δὲ μινυνθάδιοι τελέθουσιν, Od. 19.328 ; μινυνθάδιος γὰρ ἔμελλεν ἔσσεσθαι, Il. 15.612, vgl. 21.84 ; auch μινυνθάδιος δέ οἱ αἰὼν ἔπλετο, 4.478 ; μινυνθαδιώτερον ἄλγος, 22.54 ; sp.D., wie Ap.Rh. 2.856.
μινυνθάδιος
[μίνυνθα.]
Lasting but a short time, short : αἰών Il. 4.478= Il. 17.302.
In comp. : μινυνθαδιώτερον ἄλγος ἔσσεται Il. 22.54.
Of persons, short-lived Il. 1.352, Il. 15.612, Il. 21.84 : Od. 11.307, Od. 19.328.
μινυνθάδιος , comp. -διώτερος: lasting but a little while, brief, Il. 22.54, Il. 15.612.
μινυνθάδιος
μῐνυνθάδιος, α, ον
- shortlived, Hom.:—comp. μινυνθαδιώτερος Il.