μνημονικός
μνημονικός, of or for remembrance or memory, of good memory
Could not find μνημονικῷ in Logeion dictionaries.
μνημονικῷ masculine dative singular, neuter dative singular of μνημονικός
μνημον-ικός, ή, όν,
- of or for remembrance or memory, τὸ μ., = μνήμη, memory, X. Oec. 9.11, cf. Arist. Top. 159b29; also τὸ μ. τέχνημα artificial memory, ‘memoria technica’, Pl. Hp.Mi. 368d; τὸ μ. alone, X. Smp. 4.62, Pl. Hp.Ma. 285e; invented by Simonides, acc. to Marm.Par. 70; τὰ μ. Arist. de An. 427b19, cf. [Cic.] ad Herenn. 3.17.30; τὸ μ. παράγγελμα rules for such a memory, Arist. Insomn. 458b21; μ. ἁμάρτημα Cic. Att. 13.44.2, 14.5.1.
- 2 for record or reminder, συγγραφή BGU 1132.7 (i B. C.).
- II of persons, having a good memory, Cratin. 154, Ar. Nu. 483, Pl. Phdr. 274e (Comp.), Aeschin. 2.43; τὸ θῆλυ -ώτερον Arist. HA 608b13: Sup. -ώτατος D. 18.313; opp. ἀναμνηστικός, Arist. Mem. 449b6.
- III Adv. -κῶς from a well-stored memory, accurately and fully, X. Cyr. 5.3.46, Pl. Plt. 257b, Aeschin. 2.48, D. 59.110, Ruf. Interrog. 2; συνθεῖναί τι μ. S.E. M. 7.347.
μνημονικός, ή, όν :
1 qui a une bonne mémoire, Ar. Nub. 483 ; Xén. Cyr. 5, 3, 46 ; Plat. Rsp. 486d ||
2 qui concerne la mémoire : τὸ μνημονικόν, Xén. Œc. 9, 11, etc. ; Plat. Hipp. ma. 285e ; Plut. M. 9f, la mémoire ; τὰ μνημονικά, Cic. Her. 3, 17, l’art de se souvenir, la mnémonique ||
Cp. μνημονικώτερος, Plat. Phædr. 274e ; Arstt. H.A. 10, 1 ; sup. μνημονικώτατος, Xén. An. 7, 6, 38.
Étym. μνήμων.
μνημονικός, ein gutes Gedächtnis habend, gut behaltend ; im Ggstz von ἐπιλήσμων, Ar. Nub. 475 ; τοῦτο τὸ μάθημα σοφωτέρους τοὺς Αἰγυπτίους καὶ μνημονικωτέρους παρέξει, Plat. Phaedr. 274e ; ὦ πάντων μνημονικώτατοι, ironisch, die ihr doch sonst an Alles so gut denkt, Xen. An. 7.6.38 ; Folgde : vgl. bes. Plut. Cat. min. 1, wo es neben κάτοχος steht u. dem ἀναμνηστικός entgggstzt ist ; – τὸ μνημονικόν, auch mit dem Zusatze τέχνημα, die Erinnerungskunst, Mnemonik, Plat. Hipp. mai. 285e, Min. 369a ; τὰ μνημονικά, Xen. Symp. 4.62 ; Gedächtniskraft, Arist. de an. 3.3 ; Luc. Alex. 4.
• Adv. μνημονικῶς ; Plat. Polit. 257b ; κατηγορεῖν, Dem. 59.110 ; συνθεῖναι, S.Emp. adv. math. 7.347.
• Adv. μνημονικῶς ; Plat. Polit. 257b ; κατηγορεῖν, Dem. 59.110 ; συνθεῖναι, S.Emp. adv. math. 7.347.
μνημονικός
μνήμων
- Iof or for remembrance or memory, τὸ μνημονικόν μνήμη, memory, Xen.; but, also, memoria technica, Plat.
- IIof persons, having a good memory, Ar.; μνημονικώτατος Dem.
- IIIadv. -κῶς, from or by memory, Aeschin.