μουσοποιός
μουσοποιός, making poetry, a poet, poetess
Found μουσοποιὸς with different accentuation.
μουσοποιὸς masculine nominative singular, feminine nominative singular of μουσοποιός
μουσο-ποιός, όν,
- making poetry, poet, of Hipponax, Theoc. Ep. 19, cf. E. Tr. 1189; poetess, of Sappho, Hdt. 2.135.
- II singing or playing, μ. μέριμνα E. Hipp. 1428.
μουσο·ποιός, ός, όν, qui chante en vers, Eur. Hipp. 1428 ; subst. (ὁ, ἡ) poète, particul. poète lyrique, Hdt. 2, 135 ; Eur. Tr. 1189, Hipp. 1428 ; Thcr. Epigr. 21, 1.
Étym. μοῦσα, ποιέω.
μουσοποιός, Gedichte machend, dichtend, Eur. Troad. 1189 ; μέριμνα, Hipp. 1428 ; Σαπφώ, Her. 2.135 ; Theocrit. ep. 19 (IX.598).
μουσοποιός
μουσο-ποιός, όν
ποιέω
- Imaking poetry, a poet, poetess, Hdt.
- IIsinging or playing, Eur.