νησαῖος
νησαῖος, of an island, insular
νησαῖος, α, Ion. η, ον,
- insular, χώρα, πόλις, E. Tr. 188 (lyr.), Ion 1583; ὄρνιθες Arat. 982; πορθμός AP 9.242 (Antiphil.).
νησαῖος, α, ον, d’île, insulaire, Eur. I.A. 203 ; Arat. 982 ; ν. ἵπποι, Eur. fr. 1114, chevaux de l’île, c. à d. d’Asie, en parl. d’une race de chevaux de Médie et de Perse, E. Byz. vo νῆσος.
Étym. νῆσος.
νησαῖος, zur Insel gehörig, auf einer Insel ; χώρα, πόλις, ὄρη, Eur. Troad. 188, Ion 1583, I.A. 203 ; πορθμός, Antiphil. 41 (IX.242); Κύζικος, Eryc. 12 (VII.368); λίθος, Hesych. – Auch Conj. für νησσαῖος.
νησαῖος
- of an island, insular, Eur.