νησιωτικός
νησιωτικός, of/from an island
νησιωτ-ικός, ή, όν,
- of or from an island, ἔθνεα Hdt. 7.80; δόμοι E. Andr. 1261; ὄνομα νησιωτικὸν Σαλαμῖνα θέμενον having given it the island name of Salamis, Id. Hel. 149; ν. ξενύδρια Men. 462.3; τὸ ν. insular situation, Th. 7.57; κλητὴρ ν. a summoner of the islanders, Ar. Av. 1422.
νησιωτικός, ή, όν, d’insulaire ou d’île, Eur. Andr. 1262, etc. ; Ar. Av. 1442 ; DS. 5, 2, etc.
Étym. νησιώτης.
νησιωτικός, den Inselbewohner betreffend ; δόμοι, ὄνομα, Eur. Andr. 1262, Hel. 148 ; κλητήρ, Ar. Av. 1422 ; Sp.
νησιωτικός
from νησιώτης
νησιωτικός, ή, όν
- of or from an island, Hdt., Eur.; ὄνομα νησιωτικὸν Σαλαμῖνα θέμενον having given it the island name of Salamis, Eur.:— τὸ ν. insular situation, Thuc.