παγχάλεπος
παγχάλεπος, most difficult to deal with
Could not find παγχάλεπόν in Logeion dictionaries.
παγχάλεπόν masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of παγχάλεπος
παγ-χάλεπος [ᾰ], ον,
- very difficult, impracticable, of persons and things, Antipho 2.2.3, Pl. Phd. 85c, Cra. 409d, Lg. 708d, v.l. in X. An. 5.2.20: c. inf., Pl. Sph. 236d, Plt. 291c, Phlb. 16c. Adv. -πως, ἔχειν πρός τινα X. An. 7.5.16.
παγ·χάλεπος, ος, ον [χᾰ] tout à fait difficile, Xén. An. 5, 2, 20 ; Plat. Phæd. 85c.
Étym. πᾶς, χαλεπός.
παγχάλεπος, ganz, sehr schwer, schwierig, gefährlich ; Plat. Soph. 236d, Phil. 16c ; καίπερ παγχάλεπον ὄντα ἀφαιρεῖν, Polit. 291c ; ἢ ἀδύνατον εἶναι ἢ παγχάλεπόν τι, Phaed. 85c ; Folgde.
παγχάλεπος
πᾰγ-χάλεπος, ον,
- most difficult to deal with, Xen., Plat. adv., παγχαλέπως ἔχειν πρός τινα to be ill affected towards him, Xen.