πανεπίσκοπος
πανεπίσκοπος, all-surveying
πᾰν-επίσκοπος, ον,
- all-surveying, AP 7.245 (Gaet.), MAMA 1.171 (Laodicea Combusta).
παν·επίσκοπος, ος, ον [ᾰ] dont le regard s’étend sur tout, Anth. 7, 245 ; Spt. Sap. 7, 23 ; Clém. 1, 681, 1109 ; Naz. 3, 517 edd. Migne.
Étym. π. ἐπίσκοπος.
πανεπίσκοπος, Alles überschauend, Alles bemerkend ; χρόνος π. δαίμων, Gaetul. 8 (VII.245); φέγγεα, ὥρη, Maneth. 4.30, 95, öfter.
πανεπίσκοπος
πᾰν-επίσκοπος, ον,
- all-surveying, Anth.