παραρρήγνυμι
παραρρήγνυμι, to break at the side
Could not find παρέρρωγεν in Logeion dictionaries.
παρέρρωγεν pluperfect active indicative 3rd plural, perfect active indicative 3rd singular of παραρρήγνυμι
παρα-ρρήγνῡμι or παραρρηγνύω (Plu. Fab. 19),
- break at the side, esp. break a line of battle, Th. 4.96; π. τοῦ πύργου μέρος make a breach in it, Polyaen. 2.27.2:—Pass., to be broken, Th. 5.73, 6.70, Arr. An. 2.22.7, 4.26.5.
- 2 metaph., break through, violate, τὸν νόμον Them. Or. 15.190b, cf. Or. 16.212d.
- II Pass., with pf. 2 παρέρρωγα, break or burst at the side, παρέρρωγεν ποδὸς φλέψ S. Ph. 824; χιτωνίου παραρραγέντος Ar. Ra. 414 (lyr.); τὰ παρερρωγότα τῆς ὀρεινῆς broken ground, ravines, Plu. Alex. 17; τὸ παρερρωγὸς τοῦ στρατεύματος Arr. An. 2.11.1.
- 2 φωνὴ παρερρωγυῖα broken (by passion), Thphr. Char. 6.7; so τραχυνόμενον τῇ φωνῇ καὶ παραρρηγνύμενον Plu. TG 2.
παρα·ρρήγνυμι (f. -ρρήξω, pf. intr. παρέρρωγα, ao. 2 pass. παρερράγην)
I tr.
1 briser, rompre en partie, particul. enfoncer un corps de troupes, le rompre sur un point, Thc. 4, 96 ; au pass. Thc. 5, 73, etc. ; Arr. An. 2, 11, 1 ||
2 p. ext. briser, rompre, déchirer ; παραρρήγνυσθαι, être rompu, déchiré, Ar. Ran. 412 ; fig. en parl. de la voix qui éclate, Th. Char. 6 ; παραρρήγνυσθαι δι’ ὀργήν, Plut. T. Gracch. 6, éclater de colère ||
II intr. (au pf.) être rompu, déchiré. crevé, Soph. Ph. 824 ; Plut. Luc. 10 ; παρερρωγότα τῆς ὀρεινῆς, Plut. Alex. 17, fentes, crevasses de rochers.
Étym. π. ῥήγνυμι.
1. act., met acc.
a. breken, scheuren;
b. spec. milit. opbreken, doorbréken:
2. intrans. med. met perf. act. barsten, dóórbreken:
παραρρήγνυμι, (ῥήγνυμι), zerreißen ; χιτωνίου παραρραγέντος, Ar. Ran. 412 ; perf. intr. παρέρρωγεν, Soph. Phil. 813, wie ὑποφαίνουσάν τι τοῦ πέπλου παρερρωγός, Plut. Lucull. 11 ; τὰς γνάθους παραρρηγνύς, Poll. 8.77 ; – zersprengen, eine Schlachtreihe, Thuc. 6.70 u. Folgde. – Pass., διʼ ὀργήν, vor Zorn bersten, Plut. T.Gracch. 2 ; übh. sich leidenschaftlich äußern, Sp.
παραρρήγνυμι
or -ύω
fut. -ρήξω
- Ito break at the side, esp. to break a line of battle, Thuc.; and in Pass. to be broken, Thuc.
- IIPass., aor2 παρερράγην [ᾰ], with perf. 2 act. παρέρρωγα, to break or burst at the side, Soph., Plut.
- 2φωνὴ παρερρωγυῖα a voice broken (by passion), Theophr.