παραδοξονίκης
παραδοξονίκης, conquering marvellously
παραδοξο-νίκης [ῑ], ου, ὁ,
- conquering marvellously, Plu. Comp.Cim.Luc. 2; esp. of athletes, = παράδοξος II, IG 14.747 (Naples, ii A. D.).
παραδοξο·νίκης, ου (ὁ) [ῑ] vainqueur contre toute attente ou d’une manière extraordinaire, Plut. Cim. c. Luc. 2.
Étym. παράδοξος, νικάω.
παραδοξονίκης, ὁ, wider Erwarten siegend, von Einem, der an demselben Tage in der πάλη und im παγκράτιον siegte, Plut. Comp. Cim. et Lucull. 2.