παραπαίω
παραπαίω, to strike on one side: to strike a false note
Could not find παραπαίοντα in Logeion dictionaries.
παραπαίοντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of παραπαίω
παρα-παίω,
- strike on the side, strike falsely, χέλυν A. Fr. 314.
- II intr., strike a false note: metaph., to be infatuated, lose oneʼs wits, Id. Pr. 1056 (anap.); ληρεῖν καὶ π. Ar. Pl. 508, cf. Pax 90 (anap.); μαίνομαι καὶ π. Pl. Smp. 173e, cf. Plb. 12.8.1; παραπεπαικότας Plu. Sollert. 2.963f; to be in error, Phld. Sign. 32; π. τι commit a folly, Luc. Hist.Conscr. 2; π. πρὸς ὑλικὰς δυνάμεις Eun. VS p.474 B.:—also in pf. part. Pass., φωναὶ -πεπαισμέναι mad, foolish, S. Ichn. 234.
- b Medic., to be delirious, Gal. 10.850, al.
- 2 fall away from, τῆς ἀληθείας Plb. 3.21.9; τοῦ δέοντος Id. 4.31.2, al.
- 3 dash in, prob. in Philox. 2.26.
παρα·παίω :
1 frapper à côté ou à faux, acc. Eschl. fr. 320 Dind. ||
2 intr. manquer le but, s’écarter de, gén. Pol. 4, 31, 2 ; 17, 14, 41, etc. ; particul. π. τὸν κατὰ λόγον, Plut. M. 1028c, ou abs. παραπαίειν, Eschl. Pr. 1056, perdre le sens, devenir fou ; joint à ληρεῖν, Ar. Pl. 508 ; à μαίνεσθαι, Plat. Conv. 173e ; à ἀγνοεῖν, Pol. 12, 9, 1 ; à παραφρονεῖν, Plut. M. 963e, etc. déraisonner ; avec un acc. Luc. H. conscr. 2, commettre une extravagance.
παραπαίω, (παίω), daneben falsch schlagen, χέλυν, Aesch. fr. 318 bei Ath. XIV.632c ; gew. intr. ausschlagen, ausgleiten, übertr. abirren, abschweifen von Etwas, τινός, z.B. τῆς ἀληθείας, Pol. 3.21.9, 17.14.11, τοῦ δέοντος, καθήκοντος, 4.31.2, 30.6.3. – Daher παραπαίειν φρενῶν, von Verstande kommen, verrückt werden, auch ohne den Zusatz, Aesch. Prom. 1058 Ar. Pax 90 ; καὶ ληρεῖν, Plut. 508 ; καὶ μαίνομαι, Plat. Symp. 173e ; Sp.; τῆς ἀληθείας καὶ ἀγνοεῖν, Pol. 12.9.1 ; παραπεπαικώς dem παραφρονῶν entsprechend, Plut. Sol. an. 5.
παραπαίω
fut. σω
- 1to strike on one side: to strike a false note, and metaph. to be infatuated, lose oneʼs wits, Aesch.: —p. ti to commit a folly, Luc.
- 2to fall away from, Lat. aberrare, τῆς ἀληθείας Polyb.