παρατρέπω

παρατρέπω, aor. 2 παρέτραπον Hes. Th. 103:—Med. (v. infr.):— Pass., aor. 2 παρετράπην App. Mith. 1:—

• turn aside, off, or away, παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους ἐκτὸς ὁδοῦ Il. 23.423, cf. 398; Ταντάλου λίθον παρά τις ἔτρεψεν ἄμμι θεός pushed it from our heads, Pi. I. 8(7).11; ποταμὸν π. divert a river from its channel, Hdt. 7.128, cf. 130; π. ἄλλῃ τὸ ὕδωρ Th. 1.109, cf. Pl. Lg. 736b; [τὸ ὕδωρ] παρατρέψαι τοῦ εἴδους Phi lostr.Im. 1.23:—Med. and Pass., -τραπόμενος τοῦ λόγου X. Oec. 12.17; ἔξω τοῦ βελτίστου D.C. Fr. 83.1; ἐκ τοῦ νοῦ παρετράπη Paus. 4.4.8; παρατρεπόμενος εἰς Τένεδον turning aside to . ., X. HG 5.1.6.
• • • 2 turn one from his opinion, change his mind, ταχέως δὲ παρέτραπε δῶρα θεάων Hes. Th. 103; τινὰ ἐπέεσσι π. A.R. 3.902:—Med., Theoc. 22.151:— Pass., π. παρὰ τὸ δίκαιον ὑπὸ δώρων Pl. Lg. 885d; λοιβῇ τε οἴνου κνίσῃ τε ib. 906e.
    • 3 of things, π. λόγον pervert, falsify a story, Hdt. 3.2; π. τὸν λόγον ἔξω τοῦ ἀληθοῦς D.H. 6.75.
    • 4 generally, alter: revoke a decree, Hdt. 7.16.γʹ; π. ἐμμέλειαν Ael. NA 2.11; π. ὄνομα D.Chr. 12.67, cf. App. Mith. 1 (Pass.).
    • 5 remove, τὸ ἐν κακίᾳ εἰρημένον A.D. Synt. 37.12.
    • 6 deceive, τὴν ὄψιν Ael. NA 2.14.
    • 7 π. τὰς κράσεις, of air in epidemics, Aët. 5.94:—Pass., of wine, turn sour, Gp. 2.47.5.
    • 8 Pass., π. εἴς τινα have dealings with, PMasp. 295 iii 7 (vi A. D.).—Cf. παρατροπέω, παρατρωπάω.

παρατρέπω, (τρέπω), daneben-, vorbeiwenden, -lenken ; παρατρέψας ἔχε μώνυχας ἵππους, Il. 23.398 ; ἐκτὸς ὁδοῦ, 423 ; ποταμόν, Her. 7.128 ; auch λόγον, eine Rede ablenken, ihr eine andere Richtung geben, 3.2 (vgl. D. Hal, ἐάν τι παρατρέψω τὸν λόγον ἔξω τοῦ ἀληθοῦς, 6.75); ξηράνας τὴν διώρυχα καὶ παρατρέψας ἄλλῃ τὸ ὕδωρ, Thuc. 1.109 ; καὶ ἀποχετεύω, Plat. Legg. V.736b ; Sp.; übertr., βελτίους ἢ παρὰ τὸ δίκαιον ὑπό τινων δώρων παρατρέπεσθαι κηλούμενοι, Plat. Legg. X.885d ; anderes Sinnes machen, ταχέως δὲ παρέτραπε δῶρα θεάων, Hes. Th. 103 ; Ἄργος γάρ μʼ ἐπέεσσι παρατρέπει, Ap.Rh. 3.902 ; vgl. Theocr. 22.151 ; abändern, Her. 7.16 u. Sp.; τὸ κατὰ τὴν διοίκησιν ἐξ ἐκείνου διʼ ἅπερ εἶπον παρατραπέν, DC. 43.48 ; ὄνομα, App. Mithrid. 1.
Med. abschweifen, τοῦ λόγου, Xen. Oec. 12.17 ; auch παρατρεπόμενος εἰς Τένεδον, Hell. 5.1.6.

†παρατρέπω

[παρα- 4.]

Aor. pple. παρατρέψας.

To turn aside : ἵππους Il. 23.398, 423.

παρατρέπω

• 1turn aside ἐπειδὴ τὸν ὑπὲρ κεφαλᾶς γεΤαντάλου λίθον παρά τις ἔτρεψεν ἄμμι θεός, ἀτόλματον Ἑλλάδι μόχθον I. 8.10

παρατρέπω , aor. part. παρατρέψᾱς. turn aside. (Il.)

παρατρέπω fut. -τρέψω

• • • 1to turn aside, Il.; ποταμὸν π. to turn a river from its channel, Lat. derivare, Hdt.; π. ἄλλῃ τὸ ὕδωρ Thuc.:—Pass., παρατρεπόμενος εἰς Τένεδον turning aside to . ., Xen.
    • 2to turn one from his opinion, change his mind, Hes.: so in Mid., Theocr.
    • 3of things, π. λόγον to pervert or falsify a story, Hdt.
    • 4to alter or revoke a decree, Hdt.