About Report a problem

Menu

παραχράομαι

παραχράομαι, to use improperly, misuse, abuse

Could not find παραχρήσῃ in Logeion dictionaries.

παραχρήσῃ future middle indicative 2nd singular, aorist middle subjunctive 2nd singular of παραχράομαι

See παραχρήσῃ in Morpho

παραχράομαι,
  • misuse, abuse, οἱ μὲν οὐ χρῶνται, οἱ δὲ παραχρῶνται Arist. Fr. 56; χρῶ μὴ παραχρώμενος Ph. 2.61: c. dat., π. τῷ σώματι Plb. 6.37.9, etc.; π. ὥσπερ ἀνδραπόδοις D.H. 6.93.
      • 2 π. ἐς τοὺς συμμάχους deal wrongly or unworthily with them, Hdt. 5.92.αʹ
    • II treat with contempt, disregard, c. acc., Id. 1.108, 4.159, 8.20: part. παραχρεώμενοι, abs., of combatants, fighting without thought of life, setting nothing by their life, Id. 7.223.
    • III use for a further or subsidiary purpose, Arist. PA 688a23.
  • B Act. παραχράω, = παραχρηστηριάζω, Str. Chr. 9.8.

Saved

Recent