παρεκτείνω
παρεκτείνω, to stretch out in line
Could not find παρεκταθὲν in Logeion dictionaries.
παρεκταθὲν aorist passive participle neuter nominative singular, aorist passive participle neuter vocative singular, aorist passive participle neuter accusative singular of παρεκτείνω
παρεκ-τείνω,
- stretch out in line, deploy an army into line, Plb. 11.12.4, etc.; of a fleet, π. ἐπὶ μίαν ναῦν Id. 1.26.15; ὅτι πλεῖστον π. τὰς ναῦς D.S. 13.98: generally, stretch out beside, τὸ σῶμά τινι Plu. Agis 20; stretch out, εἰς λόγους ταῦτα π. Ps.-Luc. Philopatr. 23:—Pass., τῆς στρατοπεδείας παρὰ τὸν Ἀσωπὸν -τεταμένης Plu. Arist. 11.
- II intr., extend, of Place, ἐπὶ τὴν θάλασσαν LXX Ez. 47.19; τὸ δεξιὸν κέρας παρὰ τὸν Εὐφράτην -τεῖνον D.S. 14.22; αἱ κῶμαι π. ἀπὸ Πισιδίας . . ἕως Λυκίας Str. 13.4.17; of Time, Thphr. CP 1.13.9; τριταῖοι -τείνοντες, of semi-tertian fevers, Agathin. ap. Gal. 7.367; -τεινόντων τῶν ἀγώνων Phld. Mus. p.109 K.
- 2 of a man, extend his life, survive, μέχρι τινός D.H. Is. 1.
- 3 in Logic, to be of wider extent, Arist. APo. 99a35.
- III in Pass., c. dat., extend beside or be coextensive with, π. χείλεσι ποταμοῦ D.S. 3.10; ὅλα ὅλοις -τείνεται Stoic. 2.156; -τείνεσθαι τῷ χρόνῳ Diog.Bab.Stoic. 3.216; ὕλης -τεινομένης τοῖς σώμασιν Jul. Or. 4.134a.
- 2 metaph., measure oneself with, παρεκτείνεσθαί τινι Democr. 238; μὴ -τείνου πένης ὢν πλουσίῳ LXX Pr. 23.4.
παρ·εκτείνω :
1 tr. étendre à côté, allonger à côté ou sur le côté (une armée, Pol. 11, 12, 4 ; une flotte, Pol. 1, 26, 15 ; DS. 13, 98, etc.); avec παρά et l’acc. Plut. Arist. 11 ; avec le dat. DS. 3, 9, etc. ||
2 intr. s’étendre à côté de, le long de, DS. 1, 30 ; παρά τι, DS. 14, 22, s’étendre ou s’allonger près de qqe ch. (d’un fleuve, etc.); ἕως Λυκίας, Str. 631, jusqu’à la Lycie ; avec idée de temps, se prolonger, Th. C.P. 1, 13, 9, etc. ; avec μέχρι et le gén. DH. Is. 1 ||
Moy. se mesurer ou se comparer avec, dat. Démocr. (Stob. Fl. 22, 42).
1. act. uitstrekken naast,
2. med., overdr. zich meten met,
παρεκτείνω, (τείνω), daneben, dabei, darüber ausdehnen, hinstrecken, τινά, Democrit. bei Stob. Flor. 22.42 ; oft bei Pol. von taktischer Aufstellung der Soldaten, 1.26.5, 11.12.4 ; τὴν πλευρὰν ἑκάστην παρεκτείνων εἰς τέτταρα πλέθρα, DS. 2.10 ; auch, sc. ἑαυτόν, sich ausdehnen, erstrecken, also intr., αἱ κῶμαι παρεξέτειναν ἀπὸ Πισιδίας ἕως Λυκίας, Strab. XIII.631 ; vgl. DS. 1.30, 14.22 u. a.Sp. So auch das pass., ἕλη παρεκτείνεται τοῖς χείλεσι τοῦ ποταμοῦ, DS. 3.9 ; Plut. Arist. 11.
παρεκτείνω
fut. -τενῶ
- to stretch out in line, Polyb.