παρθενική

παρθεν-ική, ἡ,

• poet. for παρθένος, Il. 18.567, Od. 11.39, Hes. Op. 699, Alcm. 26, Alc. Supp. 11.5, Sapph. 44.15 L.-P., Pi. P. 9.99, B. 16.11, E. El. 174 (lyr.); παρθενικὴ νεῆνις Od. 7.20; π. κόρη E. Epigr. 2.

παρθενική, ἡ, poet. statt παρθένος, Jungfrau ; Hom. u. Hes.; παρθενικὴ νεῆνις, Od. 7.20 ; Hes. O. 517, 697 ; Eur. El. 174 u. sp.D., wie Ap.Rh. 1.671, 3.5 ; eigtl. fem. von παρθενικός, man ergänzt κόρη, vgl. Seidler Eur. El. 174.

παρθενική

-ῆς.

= παρθένος Il. 18.567 : Od. 7.20, Od. 11.39.

For Pindar, see also: παρθενικά

παρθενική =παρθένος.

παρθενική, ἡ, poetic for παρθένος, Hom., Eur.