πειθαρχικός
πειθαρχικός, obeying readily
Could not find πειθαρχικόν in Logeion dictionaries.
πειθαρχικόν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of πειθαρχικός
πειθαρχ-ικός, ή, όν,
- obeying readily, Arist. EN 1102b31; τοῖς νόμοις Id. Metaph. 1061a25.
πειθαρχικός, ή, όν, qui obéit volontiers, obéissant, Arstt. Nic. 1, 13, 18, etc.
Étym. πείθαρχος.
πειθαρχικός, ή, όν, gern, willig gehorchend ; Arist. eth. 1.13 ; Plut.
πειθαρχικός, ή, όν
- obeying readily, Arist.