περικλίνω
περικλίνω, to decline
Could not find περικλίνοντος in Logeion dictionaries.
περικλίνοντος present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of περικλίνω
περι-κλίνω [ῑ],
- decline, of the sun, Posidon. 28 J.:—Pass., lean upon, περικλινθεῖσα τιθήνῃ παρθένος Nonn. D. 35.14.
- II Pass., to be deflected, distorted, Phld. Rh. 1.157 S.
- III dub.sens. in IG 5(2).437.5 (Megalop., ii B.C.).
περι·κλίνω, incliner à l’horizon, être à son déclin, Str. 103 ||
Moy. m. sign. Nyss.
περικλίνω
fut. -κλινῶ
- to decline, of the sun, Strab.