προσόζω
προσόζω, to smell of, be redolent of
Could not find ποτόσδον in Logeion dictionaries.
ποτόσδον Verb: present active participle neuter nominative singular, Verb: present active participle neuter vocative singular, Verb: present active participle neuter accusative singular of προσόζω
προσόζω, pf. προσόδωδα, intr.,
- smell of, be redolent of, κακοῦ Ar. Fr. 246; ἡδυσμάτων Philem. 41; γλυφάνοιο ποτόσδον (Dor. for προσόζον) Theoc. 1.28; in late Prose, ἡμερότητος Lib. Ep. 219.3.
- 2 abs., stink, 3 pl. aor. προσώζεσαν LXX Ps. 37(38).6.
προσ·όζω (f. -οζήσω, pf. -όδωδα)
1 communiquer une odeur de, exhaler une odeur de, gén. Ar. fr. 246 Dind. ; Philém. (Ath. 133b); Thcr. Idyl. 1, 28 (forme dorienne, voir ci-après) ||
2 abs. sentir mauvais, Spt. Ps. 37, 5 ||
➳ Dor. ποτόσδω, d’où part. prés. neutre, ποτόσδον, Thcr. Idyl. 1, 28 ; lac. ποτόδδω, Ar. Lys. 206.
προσόζω, (ὄζω),
1) zuriechen, d.i. zum Riechen hinhalten, τινί τι, Sp., s. Suid.
2) intr., anriechen, anduften, wonach riechen oder stinken, τινός, κοὐχὶ λοπάδος προσῶζεν οὐδʼ ἡδυσμάτων, Philemon bei Ath. IV.133a.
1) zuriechen, d.i. zum Riechen hinhalten, τινί τι, Sp., s. Suid.
2) intr., anriechen, anduften, wonach riechen oder stinken, τινός, κοὐχὶ λοπάδος προσῶζεν οὐδʼ ἡδυσμάτων, Philemon bei Ath. IV.133a.
προσόζω
Doric ποτι-όσδω
- intr. to smell of, be redolent of, c. gen., Theocr.