προαπολείπω
προαπολείπω, to fail before
Could not find προαπολιπόντων in Logeion dictionaries.
προαπολιπόντων aorist active participle masculine genitive plural, aorist active participle neuter genitive plural, aorist active imperative 3rd plural of προαπολείπω
προαπο-λείπω,
- leave beforehand, οὐ π. τὴν κοινωνίαν, πλὴν ἐὰν χῆρος ἢ χήρα γένηται, of doves, Arist. HA 612b33; of water, quit certain places first, Id. Mete. 352b11; π. τὴν τάξιν depart from the natural order first, Id. Rh. Al. 1438a31 [30.6 Fuhrmann].
- II intr., fail before or first, Hp. Mul. 1.59: c. gen., fail before, i.e. in comparison with, τοῦ σώματος . . ἡ ψυχὴ π. Antipho 5.93; προαπολείπει τῆς προθυμίας ἡ δύναμις Plu. An seni 2.789d:—Med., Comm.not. ib. 1078f.
- 2 desist first, Paus. 2.1.5.
προ·απολείπω :
1 tr. abandonner auparavant, Ant. 140, 28 ; Hpc. 611, 17 ; acc. Arstt. Rhet. Al. 31, 5, etc. ||
2 intr. mourir auparavant, prématurément, avec un part. Paus. 2, 1, 5 ||
Moy. abandonner auparavant, Plut. M. 1078f.
προαπολείπω, vorher verlassen, τάξιν, Arist. rhet.Al. 31.5 ; sc. βίον, vorher sterben, ψυχή, Antiph. 5.93 ; Hippocr. u. Folgde, wie Pausan.; Plut. S. N. V. 13.
προαπολείπω
fut. ψω
- intr. to fail before, i. e. in comparison of, c. gen., Antipho.