προδιδάσκω
προδιδάσκω, to teach
Could not find προδιδάξας in Logeion dictionaries.
προδιδάξας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of προδιδάσκω
προδῐδάσκω,
- teach beforehand, τινά τι S. Aj. 163 (anap.), Ar. Nu. 476; τινα Pl. Euthd. 302c, Grg. 489d, Hp.Ma. 291b: c. acc. et inf., π. τινὰ σοφὸν εἶναι S. Ph. 1015, cf. D. 51.12; [ἀηδὼν] νεοσσὸν ᾄδειν π. Plu. Sollert. 2.973b:—Med., S. Tr. 681, Ar. Pl. 687:—Pass., learn beforehand, Th. 2.40.
προ·διδάσκω [ῐ] instruire auparavant : τινά, Plat. Euthyd. 302c, etc. qqn ; τινά τι, Soph. Aj. 163 ; Ar. Nub. 476, qqn de qqe ch. ; avec une prop. inf. apprendre d’avance à qqn qqe ch., etc. ; Soph. Ph. 1015 ; Ar. Nub. 987, etc. ; au pass. être instruit d’avance de qqe ch. Thc. 2, 40 ||
Moy. m. sign. Soph. Tr. 681 ; Ar. Pl. 687.
προδιδάσκω, (διδάσκω), vorher lehren, belehren ; οὐ δυνατὸν τοὺς ἀνοήτους τούτων γνώμας προδιδάσκειν, Soph. Aj. 163 ; τινά, c. inf., Phil. 1003 ; auch med., ὧν ὁ θήρ με Κένταυρος προὐδιδάξατο, Tr. 678 ; Ar. Plut. 687 u. öfter ; pass. vorher lernen, Thuc. 2.40, τινά, Plat. Gorg. 489e u. öfter ; Xen. Hell. 1.5.7 ; Luc. Cont. 7.
προδιδάσκω
fut. άξω
- to teach one a thing beforehand, τινά τι Soph., Ar.; πρ. τινά Plat.:—c. acc. et inf., πρ. τινὰ σοφὸν εἶναι Soph.:—Mid. to have one taught beforehand, Soph.:—Pass. to learn beforehand, Thuc.