προεξάγω
προεξάγω, to lead
Could not find προεξαγαγὼν in Logeion dictionaries.
προεξαγαγὼν aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of προεξάγω
προεξ-άγω [ᾰ],
- lead or carry out first, τὴν ληΐην ἐς τὸν αἰγιαλόν Hdt. 9.106; π. τινὰ ἐκ τοῦ ζῆν Plb. 30.7.8, Plu. Cons.Apoll. 2.117d:—Pass., go out first, π. ναυσί Th. 7.70 (προεξαναγόμενοι ap. D.H. Th. 26); to be exported previously, BGU 802i11, al. (i A.D.).
προ·εξάγω (f. -εξάξω, ao. 2 -εξήγαγον, etc.)
1 mener le premier ou mener auparavant (au combat) acc. Thc. 7, 6 ; au pass. se porter le premier au-devant de l’ennemi, Thc. 7, 70 ||
2 faire sortir avant le temps : ἑαυτὸν ἐκ τοῦ ζῆν, Pol. 30, 7, 8, s’ôter la vie, se tuer avant le temps.
1. act. eerst naar buiten brengen:
2. med.-pass. als eerste uitvaren:
προεξάγω, (ἄγω), vorher heraus- od. über die Grenze führen ; Her. 9.106 ; Thuc. 7.70 ; προεξάξαντες 8.25 muß προεξᾴξαντες geschrieben werden ; ἑαυτὸν ἐκ τοῦ ζῆν, sich das Leben nehmen, Pol. 30.7.8.
Bei Aesch. 1.37, ἐὰν ἀναγκαζόμενος λέγειν προεξαχθῶ τι ῥῆμα εἰπεῖν, hat Bekker ἐξαχθῶ geschrieben.
Bei Aesch. 1.37, ἐὰν ἀναγκαζόμενος λέγειν προεξαχθῶ τι ῥῆμα εἰπεῖν, hat Bekker ἐξαχθῶ geschrieben.
προεξάγω
fut. ξω
- Ito lead or carry out first, Hdt., Thuc.
- IIintr. to advance first, τῷ κέρᾳ with the wing, Thuc.:—so in Pass., Thuc.