προεπίσταμαι
προεπίσταμαι, to know
Could not find προεπιστάμενον in Logeion dictionaries.
προεπιστάμενον present middle participle masculine accusative singular, present middle participle neuter nominative singular, present middle participle neuter vocative singular, present middle participle neuter accusative singular of προεπίσταμαι
προεπίστᾰμαι,
- know or understand beforehand, Pl. Grg. 459e, X. Cyr. 4.3.12, Isoc. 9.12, Arist. APr. 67a22, Ael. NA 7.8, etc.
προ·επίσταμαι [ᾰ] savoir d’avance, Xén. Cyr. 4, 3, 12 ; Plat. Gorg. 459e, etc.
προεπίσταμαι, (ἐπίσταμαι), vorher-, vorauswissen ; Plat. Gorg. 459e ; Xen. Cyr. 4.3.12.
προεπίσταμαι
- Dep. to know or understand beforehand, Plat., Xen.