προευδοκιμέω
προευδοκιμέω, to be in good repute before
προευ-δοκῐμέω,
- to be in good repute before, οἱ προευδοκιμηκότες D.H. Rh. 5.6; τὸ -δοκιμοῦν καταλύειν D.C. 39.25.
προ·ευδοκιμέω-ῶ [ῐ] avoir une bonne réputation antérieurement acquise : τὸ προευδοκιμοῦν, DC. 39, 25, bonne renommée acquise ; οἱ προευδοκιμηκότες, DH. Rhet. 5, 6, hommes déjà illustres.
προευδοκιμέω, oder als dep. med., vorher in gutem Rufe stehen, Dion.Hal. rhet. 5.6.