προκηρύσσω
προκηρύσσω, to proclaim by herald, proclaim publicly
Could not find προκηρύξαντος in Logeion dictionaries.
προκηρύξαντος aorist active participle masculine genitive singular, aorist active participle neuter genitive singular of προκηρύσσω
προκηρ-ύσσω, Att. προκηρύττω,
- proclaim by herald, proclaim publicly, S. Ant. 461, Is. 6.37, etc.: c. inf., π. ὠνεῖσθαι τὸν βουλόμενον Arist. Oec. 1350a20; π. οἱ ἔφοροι κείρεσθαι Plu. Cleom. 9: c. acc. rei, δρόμον π. S. El. 684; ταῦτα Id. Ant. 34; π. στεφάνους τινί Plb. 5.60.3; π. ἀγοράν Ael. VH 4.1; advertise for sale, κατʼ ἀγορὰν τὰ ὤνια Poll. 8.103 (v.l.); put up to auction, γῆν PEleph. 23.15 (iii B. C.):—Pass., POxy. 2112.12 (ii A. D.).
προ·κηρύσσω, att. -ύττω (f. ύξω, ao. προεκήρυξα, par contr. προὐκήρυξα)
1 faire annoncer par un héraut, en prose avec double rég. : τί τινι, Pol. 5, 60, 3, qqe ch. à qqn ; avec une prop. inf. Arstt. Œc. 2, 23 ||
2 publier ou annoncer, en parl. d’un héraut, acc. Soph. Ant. 461 ||
➳ Ao. προὐκήρυξα, Soph. Ant. 461.
προκηρύσσω, att. -ττω, vorher od. öffentlich durch den Herold ausrufen ; ᾔσθετʼ ἀνδρὸς ὀρθίων κηρυγμάτων δρόμον προκηρύξαντος, Soph. El. 674 ; Ant. 457 ; Isae. 6.37 u. sonst bei Rednern ; ἀγοράν, Ael. V.H. 4.1 ; προκηρύξας αὐτοῖς στεφάνους ἐπʼ ἀνδραγαθίᾳ, Pol. 5.60.3.
Strong 4296
*
1. to proclaim by herald.
2. Of one who acts as a herald, to proclaim: Ac 13:24.†
προκηρύσσω
Attic -ττω
fut. ξω
- to proclaim by herald, proclaim publicly, Soph.: c. acc. rei, Soph.