προμανθάνω
προμανθάνω, to learn beforehand
Could not find προμαθὼν in Logeion dictionaries.
προμαθὼν aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of προμανθάνω
προμανθάνω,
- learn beforehand, and (aor.) know beforehand, ἄγνωμον τὸ μὴ προμαθεῖν Pi. O. 8.60, cf. Com.Adesp. 785 (= Trag.Adesp. 241); οὔτε π. οὐδὲν οὔτʼ ἐπιμαθών Th. 1.138: c. acc., learn gradually or by rote, ἄθλους προμαθεῖν E. Fr. 912.10 (anap.); ᾆσμα Ar. Nu. 966; μαθήματα Pl. Lg. 643c: c. gen., dub. in Call. Fr.anon. 205: c. inf., ἀνάγκῃ προὔμαθον στέργειν τάδε (κακά Sch.) S. Ph. 538.
προ·μανθάνω (f. προμαθήσομαι, ao. 2 προὔμαθον, etc.) apprendre d’avance, d’où à l’ao. 2 avoir appris d’avance, c. à d. savoir, acc. Pd. O. 8, 79 ; Thc. 1, 138 ; Plat. Leg. 643c, etc. ; avec un inf. Soph. Ph. 538.
προμανθάνω, (μανθάνω), vorher lernen, erfahren ; τὸ μὴ προμαθεῖν, Pind. Ol. 8.60 ; ἀνάγκῃ προὔμαθον στέργειν κακά, Soph. Phil. 534 ; Ar. Nub. 953 ; προμεμαθηκέναι, Plat. Legg. I.643c ; Thuc. 1.138.
προμανθάνω
- 1learn beforehand, be foresighted ἄγνωμον τὸ μὴ προμᾰθεῖν O. 8.60
προμανθάνω
- to learn beforehand, and (in aor2 προὔμαθον) to know beforehand, Pind., Thuc., etc.:—c. acc. to learn by rote, Ar.: c. inf., προὔμαθον στέργειν τάδε Soph.