προπολεμέω
προπολεμέω, to make war for
Could not find προπολεμοῦν in Logeion dictionaries.
προπολεμοῦν present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter accusative singular of προπολεμέω
προπολεμ-έω,
- make war for or in defence of, τῆς χώρας Isoc. 14.33; τῶν ἄλλων Plb. 2.48.1, etc.; τισὶ τῆς ἀρχῆς with . . for . ., D.H. 6.49; ὑπὲρ [τῆς πόλεως] Pl. R. 429b, cf. OGI 56.12 (Canopus, iii B.C.): abs., οἱ προπολεμοῦντες the guards or defenders of a country, Pl. R. 423a; τὸ προπολεμοῦν ib. 442b, 547d, Arist. Pol. 1279b3; τὸ προπολεμῆσον the body intended to act as guards, ib. 1291a7.
προ·πολεμέω-ῶ, combattre pour, gén. Pol. 2, 48, 1, etc. ; avec ὑπέρ et le gén. Plat. Rsp. 429b ; abs. οἱ προπολεμοῦντες, Plat. Rsp. 423a ; ou τὸ προπολεμοῦν, Plat. Rsp. 442b, etc. les défenseurs d’un pays ; fig. Plat. Rsp. 429b ; DH. 6, 49 ; App. Civ. 4, 118.
προπολεμέω, vor Einem od. eher als ein Anderer für Einen Krieg führen ; προπολεμεῖ τε καὶ στρατεύεται ὑπὲρ αὐτῆς Plat. Rep. IV.429b, öfter ; τῶν ἄλλων Pol. 2.48.1 ; τῆς Βιθυνίας Plut. Luc. 6.
προπολεμέω
fut. ήσω
- to make war for or in defence of another, τινός Isocr., etc.; ὑπέρ τινος Plat.: absol., οἱ προπολεμοῦντες the guards or defenders of a country, Plat.; τὸ προπολεμῆσον the body intended to act as guards, Arist.