προπομπεύω
προπομπεύω, to go before in a procession
Could not find προπομπεύοντος in Logeion dictionaries.
προπομπεύοντος present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of προπομπεύω
προπομπ-εύω,
- go before in a procession, Posidon. 36 J.; βοῒ ἀξίᾳ τῆς θεοῦ Inscr.Prien. 109.215 (ii B.C.); τινος before him or it, Plu. Isid. 2.365b, Luc. Merc.Cond. 25, Hdn. 5.6.8; Ἡλίου Jul. Or. 4.154b: abs., Hdn. 2.8.6; τὸν θεόν POxy. 1381.19 (ii A.D.): metaph., πρό τινος Iamb. Myst. 2.4.
προ·πομπεύω :
1 intr. marcher en tête d’une procession, Plut. M. 365a ; d’où en gén. marcher en tête, former l’avant-garde, Luc. Gall. 4 ||
2 accompagner ou escorter processionnellement, acc. Hdn 5, 6 ; abs. Hdn 2, 13, etc. ; d’où en gén. accompagner, faire cortège, Luc. M. cond. 25.
προπομπεύω, bei einem feierlichen Aufzuge vorangehen, Luc. merc.cond. 25 u. a.Sp.
προπομπεύω
fut. σω
προπομπός
- to go before in a procession, τινός before him or it, Luc.