προπροκυλίνδομαι
προπροκυλίνδομαι, to keep rolling before
Could not find προπροκυλινδόμενον in Logeion dictionaries.
προπροκυλινδόμενον present middle participle masculine accusative singular, present middle participle neuter accusative singular, present middle participle neuter nominative singular, present middle participle neuter vocative singular of προπροκυλίνδομαι
προπρο-κῠλίνδομαι, Pass.,
- keep rolling before another(as a suppliant), roll at his feet, c. gen., προπροκυλινδόμενος πατρὸς Διός Il. 22.221; δεῦρο τόδʼ ἵκετο πήματα πάσχων π. wandering from place to place, Od. 17.525.
προ·προκυλίνδομαι [ῠ] c. προκυλινδέομαι, Il. 22, 221 ; Od. 17, 525 ; Opp. 1, 167.
προπροκυλίνδομαι, das verstärkte προκυλίνδομαι, pass.; sich winden, τινός, sich vor Jemandes Füßen flehend wälzen, Il. 22.221 ; sich fort u. fort in bedrängter Lage umhertreiben, umherirren, Od. 17.525, einzeln bei sp.D., wie Opp. Hal. 1.167.
προπροκυλίνδομαι : roll (as suppliant) before, Διός, Il. 22.221; ‘wander from place to place,’ Od. 17.525.
προπροκυλίνδομαι
- Pass. to keep rolling before another, roll at his feet, c. gen., προπροκυλινδόμενος πατρὸς Διός Il.; absol. roaming on for ever, Od.