προσέρπω
προσέρπω, to creep to
Could not find προσέρποντα in Logeion dictionaries.
προσέρποντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of προσέρπω
προσέρπω, Dor. ποθέρπω Ti.Locr. 97c, Theoc. 4.48, 5.37: aor. προσείρπῠσα Plu. Pyrrh. 3, Ael. NA 2.3, etc.
- 1 abs., creep or steal on, approach. τύμβου προσεῖρπον ἆσσον S. El. 900; of animals, Ar. V. 1509, Plu. Profect. 2.77f, etc.; of ivy, παντὶ δένδρῳ π. Luc. Am. 12: metaph., ὁ π. χρόνος, i.e. the time thatʼs coming, Pi. P. 1.57, cf. N. 7.68 (tm.); πᾶν μοι φοβερὸν τὸ π. every thing that approaches, A. Pr. 127 (anap.); τὸ π., also, what is coming, the coming event, S. Aj. 227 (lyr.); αἱ προσέρπουσαι τύχαι A. Pr. 274; τοὔργον . . δόλῳ προσέρπον S. OT 539; προσέρπει . . τόδʼ ἐγγύς, of a paroxysm, Id. Ph. 787.
- 2 come to or upon, c. acc. pers., Pi. O. 6.83 (leg. προσέλκει): c. dat. pers., σοὶ προσέρπον τοῦτʼ ἐγὼ τὸ φάρμακον ὁρῶ, of punishment, S. Aj. 1255.
προσ·έρπω :
1 ramper vers, en parl. d’animaux, Ar. Vesp. 1509 ||
2 s’avancer peu à peu, s’approcher doucement, en parl. de pers. Soph. El. 900 ; en parl. du temps, Pd. P. 1, 100, etc. ; d’événements, Eschl. Pr. 127, 272 ; Soph. Aj. 228, O.R. 539, etc. ; de la souffrance, Soph. Ph. 787 ; cf. Soph. Aj. 1255 ; avec l’acc. Pd. O. 6, 142 ; avec le dat. Soph. Aj. 1255 ||
➳ Dor. ποθέρπω, Pd. l. c. etc.
προσέρπω, dor. ποθέρπω, Tim.Locr. 97c, hinzukriechen oder -schleichen, übh. hinzukommen, -gehen, herbei-, herankommen, προσέρποντα χρόνον, Pind. P. 1.57, N. 7.68, wie φοβοῦμαι τὸ προσέρπον, die Zukunft, Soph. Aj. 225 ; τὰς προσερπούσας τύχας, Aesch. Prom. 272 ; πᾶν μοι φοβερὸν τὸ προσέρπον, 127 ; Soph. Phil. 776 u. öfter ; Ar. Vesp. 1509.
προσέρπω
- 1steal upon ἅ μʼ ἐθέλοντα προσέρπει καλλιρόαισι πνοαῖς ματρομάτωρ ἐμὰ (v. l. προσέλκει, cf. van Groningen on Theognis 372) O. 6.83 τὸν προσέρποντα χρόνον P. 1.57 cf. ποτιερπω.
προσέρπω
Doric ποθ-έρπω
fut. ψω
aor1 προσείρπυσα
- to creep to:
- 1absol. to creep or steal on, Soph., Ar.:—metaph., ὁ πρ. χρόνος, i. e. the time thatʼs coming, Pind.; πᾶν τὸ πρ. everything that approaches, Aesch.; τὸ πρ. what is coming, the coming event, Soph.; αἱ προσέρπουσαι τύχαι Aesch.
- 2to come to or upon, c. acc. pers., Pind.; c. dat. pers., σοὶ πρόσερπον τοῦτʼ ἐγὼ τὸ φάρμακον ὅρω, of punishment, Soph.