πρόσημαι
πρόσημαι, to be seated upon
Could not find προσήμενον in Logeion dictionaries.
προσήμενον present middle participle masculine accusative singular, present middle participle neuter nominative singular, present middle participle neuter vocative singular, present middle participle neuter accusative singular of πρόσημαι
πρόσημαι,
- to be seated at or close to, c. dat., δώμασιν προσήμεναι A. Ag. 1191; νερτέρᾳ π. κώπῃ ib. 1617; βωμοῖσι S. OT 15: rarely c. acc., καρδίαν προσήμενος A. Ag. 834: generally, to be or lie near, νᾶσοι . . τᾷδε γᾷ προσήμεναι Id. Pers. 881 (lyr.).
- II besiege, πύργοισι E. Rh. 390.
πρόσ·ημαι (seul. prés.)
I être assis près de, dat. Eschl. Ag. 1191, etc. ; Soph. O.R. 15, etc. ; p. suite :
1 être situé près de, être voisin de, Eschl. Pers. 880 ||
2 s’établir près de, assiéger, dat. Eur. Rhes. 390 ||
II avec mouv. se fixer dans, s’enfoncer dans, acc. Eschl. Ag. 834.
Étym. π. ἧμαι.
πρόσημαι, (ἧμαι), dabei, dagegen sitzen, νερτέρᾳ προσήμενος κώπῃ, Aesch. Ag. 1600 ; προσήμεθα βωμοῖσι, Soph. O.R. 15 ; liegen, benachbart sein, νᾶσοι τᾷδε γᾷ προσήμεναι, Aesch. Pers. 857 ; selten c. acc., ἰὸς καρδίαν προσήμενος, Ag. 808 ; belagern, obsidere, c. dat., χαίρω σε προσήμενον πύργοισιν ἐχθρῶν, Eur. Rhes. 390.
πρόσημαι
properly perf. of προσέζομαι
- Ito be seated upon or close to, c. dat., Aesch., Soph.; rarely c. acc., καρδίαν προσήμενος Aesch.:—generally, to be or lie near, νᾶσοι τᾷδε γᾷ προσήμεναι Aesch.
- IIto besiege, Lat. obsidere, Eur.