προσκινέω
Could not find προσεκίνουν in Logeion dictionaries.
προσεκίνουν Verb: imperfect active indicative 3rd plural, Verb: imperfect active indicative 1st singular of προσκινέω
προσ·κινέω-ῶ [ῑ] mettre en mouvement ou pousser vers, Phérécr. (Ath. 685a) ||
Moy. s’approcher de, Ar. Pax 902, Eccl. 256, etc.
προσκινέω, [ῑ], dazu, hinzu bewegen, u. med. sich heranbewegen, Ar. Pax 868, Eccl. 256 ; auch in späterer Prosa.