προσεπιτίθημι
προσεπιτίθημι, to add further
Could not find προσεπιθήσουσι in Logeion dictionaries.
προσεπιθήσουσι future active participle masculine dative plural, future active participle neuter dative plural, future active indicative 3rd plural of προσεπιτίθημι
προσεπι-τίθημι,
- lay on besides, τὸ θέναρ τῆς ἑτέρης χειρὸς [ἐπὶ τὴν ἑτέρην] Hp. Art. 47; π. δίκην τισί Plb. 35.2.7:—Pass., to be superimposed, Arist. HA 549a33.
- 2 add further by way of qualification, Id. EN 1148b6; ὅτι . . Id. Metaph. 987a15, J. Ap. 1.22:—Med., add to oneself, assume, ἐπωνυμίαν D.C. 37.21; take, χρήματα D.Chr. 11.60.
- II Med., attack, σφίσι D.C. 53.29.
προσ·επιτίθημι (f. -επιθήσω, ao. -επέθηκα, etc.) [τῐ]
1 poser en outre sur, Hpc. Art. 813 ; au pass. Arstt. H.A. 5, 17, 5 ||
2 porter en outre contre, rég. ind. au dat. Pol. 35, 2, 7 ||
3 ajouter en outre, Arstt. Nic. 7, 4, 6, etc. ||
Moy.
1 prendre pour soi (de l’argent) acc. D. Chr. 331 ||
2 prendre en outre pour soi, s’attribuer en outre (un surnom) acc. DC. 37, 21 ||
3 se porter contre, attaquer, dat. DS. 53, 29.
προσεπιτίθημι, (τίθημι), noch dazusetzen, auflegen ; Arist. eth. 7.6 ; δίκην τινί Pol. 35.2.7 ; Sp.
προσεπιτίθημι
fut. -θήσω
- to add further, Arist.