προσηλύτευσις
προσηλύτευσις, residence as a stranger
προσηλύτ-ευσις [ῠ], εως, ἡ,
- residence as a stranger, Aq. Ge. 47.9.
προσηλύτευσις, εως (ἡ) [ῠ] séjour d’un étranger établi dans un pays, Aqu. Gen. 47, 9.
Étym. προσηλυτεύω.
προσηλύτευσις, ἡ, Fremdenwohnung, LXX.