προσκαίω
προσκαίω, to set on fire
Could not find προσκαύσασα in Logeion dictionaries.
προσκαύσασα aorist active participle feminine nominative singular, aorist active participle feminine vocative singular of προσκαίω
προσκαίω, Att. προσκάω: aor. προσέκαυσα Ar. V. 828:—
- set on fire or burn besides, l.c.; [τὰ ἑψόμενα] Arist. GA 767a20; τὴν δᾷδα Thphr. HP 9.3.4; ὄψον προσκέκαυκε Alex. 124.3:—Pass., σκεύη προσκεκαυμένα pots burnt at the fire, Ar. V. 939 (nisi leg. -κεκλημένα), cf. Arist. Mete. 381a27: metaph., to be in love with . ., ἰσχυρῶς προσεκαύθη X. Smp. 4.23.
προσ·καίω (f. προσκαύσω, ao. προσέκηα, pf. προσκέκαυκα ; pf. pass. προσκέκαυμαι, etc.)
1 faire brûler en outre, Arstt. Meteor. 4, 3 ; G.A. 4, 2, 6 ; Th. H.P. 9, 3, 4, etc. ; en parl. d’aliments, faire cuire, faire chauffer, Ar. Vesp. 828, 939 ; Plut. M. 460a, etc. ||
2 faire brûler en même temps ; au pass. brûler en même temps (d’amour pour) dat. Xén. Conv. 4, 23 ||
➳ Ao. 1 sbj. 2 sg. προσκαύσῃς, Ephipp. (Com. fr. 2, 253 Kock); pass. prés. 3 sg. att. προσκάεται, Antiph. (Com. fr. 2, 217, 5 Kock).
προσκαίω, (καίω), noch dazu anbrennen, anzünden ; προσκαύσασα τὴν χύτραν, Ar. Vesp. 828 ; προσκεκαυμένα σκεύη, 939 ; übertr., παιδὶ ἰσχυρῶς προσεκαύθη, in Liebe zu einem Knaben entbrennen, Xen. Symp. 4.23 ; Sp.
προσκαίω
Attic -κάω
fut. -καύσω
- to set on fire or burn besides:—Pass., σκεύη προσκεκαυμένα pots burnt at the fire, Ar.: metaph., προσκαίεσθαί τινι to be in love with . ., Xen.