προσκλητικός
προσκλητικός, calling, addressing
προσ-κλητικός, ή, όν,
- calling, addressing, φωνή Plu. Isid. 2.354d; π. ἔχει δύναμιν τὸ κάλλος that calls men to it, Ph. 2.496.
προσκλητικός, ή, όν, qui sert à appeler, qui appelle, Plut. M. 354d.
Étym. προσκαλέω.
προσκλητικός, ή, όν, zurufend, anredend, nennend, φωνή, Plut. Is. et Os. 9.