προσκολλάω
προσκολλάω, to glue on
Could not find προσκολληθέντα in Logeion dictionaries.
προσκολληθέντα aorist passive participle neuter nominative plural, aorist passive participle neuter vocative plural, aorist passive participle neuter accusative plural, aorist passive participle masculine accusative singular of προσκολλάω
προσκολλ-άω,
- glue on or to, τι πρός τι Hp. Art. 33:—Pass., generally, to be stuck to, stick or cleave to, Pl. Phd. 82e, Lg. 728b; ὑπὸ τοῦ αἵματος προσκολληθῆναι τὴν ῥομφαίαν αὐτοῦ τῇ δεξιᾷ J. AJ 7.12.4; of a snail, τοῖς θαμνίσκοις π. Dsc. 2.9; of a husband, π. τῇ γυναικί Ev.Matt. 19.5, cf. LXX Ge. 2.24, Ev.Marc. 10.7, Ep.Eph. 5.31; τοῖς ἐπαοιδοῖς LXX Le. 19.31; ψυχαὶ π. θεῷ Ph. Fr. 51 H.
- II intr. of style, to be compact, D.H. Dem. 43.
προσ·κολλάω-ῶ :
1 tr. coller à, fixer solidement à : τι πρός τι, Hpc. Art. 799, coller une chose à une autre ; au pass. être collé à, être fortement attaché à, dat. Plat. Phæd. 82, etc. ; NT. Matth. 19, 5 ; ou πρός et l’acc. Spt. Gen. 2, 24 ; NT. Marc. 10, 7 ; Eph. 5, 31 ||
2 intr. être compact, massif, solide, en parl. du style, DH. Dem. 43.
1. act. met acc. vasthechten (aan);
2. pass. vastgehecht worden, perf. vastzitten:
προσκολλάω, daran leimen, ühh. daran befestigen, pass. daran fest sein, daran kleben, διαδεδεμένην ἐν τῷ σώματι καὶ προσκεκολλημένην, Plat. Phaed. 82c, vgl. Legg. V.728b ; übertr., daran hangen, Einem fest anhangen, ihm treu ergeben sein, NT.
προσκολλάω
fut. ήσω
- to glue on or to:—Pass. to stick or cleave to, Plat., NTest.; πρός τινα NTest.