προσμαρτυρέω
προσμαρτυρέω, to confirm by evidence
Could not find προσμαρτυρούντων in Logeion dictionaries.
προσμαρτυρούντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of προσμαρτυρέω
προσμαρτ-ῠρέω,
- bear witness in addition, π. τούτους εἶναι κληρονόμους Is. 6.45; confirm by evidence, τῇ προκλήσει τὴν διαθήκην D. 45.12, cf. ib. 88; π. ταῦτά τινι Plu. Arist. 25, etc.: c. dat., bear additional witness to, confirm a thing, τὰ πράγματα -εμαρτύρησε τοῖς λογισμοῖς Plb. 3.89.4, cf. Plu. Cons.Apoll. 2.119e, etc.:—Pass., προσεμαρτυρεῖτο αὐτῷ ὅτι . . PCair.Zen. 288.7 (iii B.C.), cf. S.E. M. 7.212.
- 2 ascribe, πάντα τῷ θεῷ J. AJ 5.8.9.
- II Astrol., to be also in aspect, Procl. Par.Ptol. 249, Man. 4.384.
προσ·μαρτυρέω-ῶ [ῠ] attester en outre, d’où confirmer par son témoignage : τινι, Pol. 3, 90, 4 ; Plut. M. 119e, etc. qqe ch. ; τινί τι, Plut. Arist. 25, etc. témoigner de qqe ch. en faveur de qqn ; avec une prop. inf. confirmer par son témoignage que, etc. ; Is. 60, 42.
προσμαρτυρέω, noch dazu bezeugen, πρὸς ὑπερβολήν, Isae. 6.45 ; durch sein Zeugnis bestätigen, c. dat. der Sache, τῇ προκλήσει, Dem. 45.12 ; τὰ πράγματα προσεμαρτύρησε τοῖς λογισμοῖς αὐτοῦ, Pol. 3.90.4 ; Luc. salt. 23 ; τῷ ῥηθέντι, Plut. consol.Apoll. p. 363.
προσμαρτυρέω
fut. ήσω
- Ito confirm by evidence, Dem.
- IIintr., πρ. τινί to bear additional witness to a thing, Polyb.