προσμάσσω
προσμάσσω, to knead
Could not find προσμαχθὲν in Logeion dictionaries.
προσμαχθὲν aorist passive participle neuter nominative singular, aorist passive participle neuter vocative singular, aorist passive participle neuter accusative singular of προσμάσσω
προσμάσσω,
- knead or plaster one thing against another: apply, attach closely to, χείλεσι χείλη Theoc. 12.32; σικύην τύψει the cupping-instrument to the snake-bite, Nic. Th. 922; π. τὸν Πειραιᾶ [τῇ πόλει] Ar. Eq. 815:—aor. Med., τηλέφιλον ποτεμάξατο (Dor.) stuck to [the arm], Theoc. 3.29:—Pass., πλευραῖσι προσμαχθέν stuck close to his sides, of the poisoned robe, S. Tr. 1053, cf. Lyc. 1029; κηλῖδα προσμεμάχθαι τῇ ψυχῇ Philostr. VA 3.42.
προσ·μάσσω, presser, serrer ou appliquer fortement contre : χείλεσι χείλη, Thcr. Idyl. 12, 32, presser ses lèvres sur les lèvres de qqn ; au pass. s’attacher à, dat. Soph. Tr. 1053, en parl. de la tunique de Nessos se collant au corps d’Hèraklès ; fig. τὸν Πειραιᾶ τῇ πόλει, Ar. Eq. 815, rattacher le Pirée à la ville ||
Moy. s’écraser avec bruit, Thcr. Idyl. 3, 29 ||
➳ Dor. part. ao. ποτιμαξάμενον, Thcr. Idyl. 3, 29.
προσμάσσω, zusammenkneten, daran drücken, fügen, kleben, τινί τι, übh. eng verbinden, u. pass. daran haften, πλευραῖσι προσμαχθὲν ἀμφίβληστρον, Soph. Trach. 1042 ; Ar. Eq. 812 komisch τὸν Πειραιᾶ προσέμαξεν, er hat den Peiraieus mit der Stadt verbunden ; sp.D.: σικύην τύψει, Nic. Ther. 921 ; κλύδων προσμάσσεται, anspülen, Lycophr. 1029 ; τὸ τηλέφιλον ποτιμαξάμενον πλατάγησεν, wie das pass., Theocr. 3.29 ; u. öfter bei sp.D. = προσβάλλειν, προσφέρειν.
προσμάσσω
fut. ξω
- to knead one thing to or with another; to attach closely to, πρ. τὸν Πειραιᾶ τῇ πόλει Ar.:—in Pass., πλευραῖσι προσμαχθέν sticking close to his sides, of the poisoned robe, Soph.: aor1 mid. part., τηλέφιλον ποτιμαξάμενον the leaf having attached itself closely to [the hand], sticking close, Theocr.