προσμάχομαι
προσμάχομαι, to fight against
Could not find προσμαχομένων in Logeion dictionaries.
προσμαχομένων present middle participle feminine genitive plural, present middle participle masculine genitive plural, present middle participle neuter genitive plural of προσμάχομαι
προσμάχομαι [ᾰ], aor. -εμᾰχεσάμην J. AJ 20.4.1:—
- fight against, τῇ δειλίᾳ Pl. Lg. 647c, cf. 830a, Plb. 1.28.9; assault a town, X. Cyr. 7.5.7; τοῖς τείχεσιν Plu. Demetr. 33; κατὰ τὰς κλίμακας X. HG 7.2.7.
προσ·μάχομαι (seul. prés. et impf.) [ᾰ] combattre contre, dat. Plat. Leg. 647c, etc. ; Pol. 1, 28, 9 ; particul. s’élancer contre, donner l’assaut à, dat. Plut. Demetr. 33 ; abs. Xén. Cyr. 7, 5, 7.
προσμάχομαι, (μάχομαι), bestreiten, bekämpfen, c. dat., Plat. Legg. I.647c, VIII.830a. u. Folgde, τοῖς πολεμίοις, Pol. 1.28.9 ; auch von Städten, stürmen, Xen. Cyr. 7.5.7 ; τοῖς τείχεσι, Plut.
προσμάχομαι
fut. Attic -μαχοῦμαι
- Dep. to fight against, τινι Plat.: to assault a town, Xen.