προσμυθέομαι
προσμυθέομαι, to address, accost
προσμῡθ-έομαι, Ep. προτι-,
- address, accost, Od. 11.143: also c. dat., οἱ . . ἔπος π. Theoc. 25.66.
*προσ·μυθέομαι, poét. προτιμυθέομαι (ao. inf. προτιμυθήσασθαι) Od. 11, 143, et ποτιμυθέομαι, Thcr. Idyl. 25, 66, adresser la parole à, acc. Od. l. c. ; dat. Thcr. Idyl. l. c.
προσμυθέομαι, [ῡ], anreden ; dor. προτιμυθήσασθαι, Od. 11.143 ; ποτιμυθέομαι, Theocr. 25.66.
προσμυθέομαι , aor. inf. προτιμῡθήσασθαι: speak to, Od. 11.143†.
προσμυθέομαι
- Dep. to address, accost, Od.: Epic and Doric aor1 inf. προτιμυθήσασθαι; c. dat., Theocr.