προσοικέω
προσοικέω, to dwell by
Could not find προσοικεῖν in Logeion dictionaries.
προσοικεῖν present active infinitive of προσοικέω
προσοικ-έω,
- dwell by or near, οἱ προσοικοῦντες neighbouring tribes, Isoc. 6.46; πόλεσι βάρβαροι -οικοῦντες X. Vect. 1.8; ποταμοῖς καὶ θαλάττῃ, of towns, lie by or near, Pl. Ti. 22d:— also Pass., τῇ πόλει -ῳκημένοι J. BJ 4.4.3.
- b π. πρὸς τῷ τοίχῳ has his house abutting on the wall, OGI 483.105 (Pergam.).
- 2 c. acc., dwell in or near, [Ἐπίδαμνον] Th. 1.24; λίμνας καὶ ἕλη Arist. Pol. 1256a37.
- II Pass., of a place, to be inhabited, Plu. Fac.lun. 2.938d.
προσ·οικέω-ῶ :
1 habiter auprès de, dat. Xén. Vect. 1, 8 ; Isocr. 125b ; acc. Thc. 1, 24 ; Arstt. Pol. 1, 8, 7, en parl. de villes, être situé auprès de, dat. Plat. Tim. 22d ; au pass. être habité, peuplé, Plut. M. 938d ||
2 établir des habitations près de, d’où au pass. être établi près de, Jos. B.J. 4, 4, 3 ||
➳ Pl. q. pf. dor. 3 sg. ποτῴκει, c. προσεῴκει, Anth. 6, 353.
προσοικέω, 1) dabei wohnen ; αὐτήν, bei der Stadt, Thuc. 1.24 ; τινὶ ὅμοροι, Isocr. 4.70, τῶν ποταμοῖς καὶ θαλάττῃ προσοικούντων, Plat. Tim. 22d ; Sp.
2) trans., daneben bewohnen, γῆν ἐνεργὸν καὶ προσοικουμένην, Plut. fac. orb. lun. 25.
2) trans., daneben bewohnen, γῆν ἐνεργὸν καὶ προσοικουμένην, Plut. fac. orb. lun. 25.
προσοικέω
fut. ήσω
- 1to dwell by or near, τινί Xen.: absol., οἱ προσοικοῦντες neighbouring tribes, Isocr.
- 2c. acc. to dwell in or near, Ἐπίδαμνον Thuc.