προσορμάω
προσορμάω, to rush on
Could not find προσορμησάντων in Logeion dictionaries.
προσορμησάντων aorist active participle masculine genitive plural, aorist active participle neuter genitive plural, aorist active imperative 3rd plural of προσορμάω
προσορμησάντων aorist active participle masculine genitive plural, aorist active participle neuter genitive plural, aorist active imperative 3rd plural of προσορμέω
προσορμάω, mit Heftigkeit hinanbewegen, u. sc. ἑαυτόν, intr., hinzueilen, anstürmen, Xen. Cyr. 1.4.21, v.l.
προσορμάω
fut. ήσω
- intr. to rush on, Xen.