προσστείχω
προσστείχω, to go or come towards
Could not find προσστείχοντα in Logeion dictionaries.
προσστείχοντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of προσστείχω
προσστείχω,
- go or come towards, προσέστῐχε μακρὸν Ὄλυμπον Od. 20.73; δεῦρο π. S. OC 30, cf. 320, OT 79 (in codd. of S. always προστ-).
προσ·στείχω (f. -στείξω, ao. προσέστιχον) s’avancer vers, acc. Od. 20, 73 ; avec un adv. de lieu, Soph. O.R. 79 ; O.C. 30, 320.
προσστείχω, hinzugehen, προσέστιχε μακρὸν Ὄλυμπον, Od. 20.73, sie schritt auf den Olymp zu.
†προσστείχω
[προσ- 2.]
3 sing. aor. προσέστιχε.
To make one’s way to, proceed to.
With acc. : προσέστιχεν Ὄλυμπον Od. 20.73.
προσστείχω , aor. 2 προσέστιχε: ascend, Od. 20.73†.
προσστείχω
fut. ξω
aor2 -έστιχον
- to go or come towards, Od.; δεῦρο πρ. Soph.