προσύγκειμαι
προσύγκειμαι, to be arranged, agreed beforehand
Could not find προσυγκειμένοις in Logeion dictionaries.
προσυγκειμένοις present middle participle masculine dative plural, present middle participle neuter dative plural of προσύγκειμαι
προσύγ-κειμαι, Pass.,
- to be arranged, agreed beforehand, Aen.Tact. 18.18, al., J. AJ 18.3.2; τὸ προσυγκείμενον Aen. Tact. 31.16; τὰ π. J. AJ 19.2.5.
προ·σύγκειμαι, être convenu d’avance, En. tact. Pol. 31 ; Jos. A.J. 18, 3, 2 ; 19, 2, 5.
προσύγκειμαι, (κεῖμαι), vorher zusammengelegt, festgesetzt, verabredet sein, Jos.