προσφθείρομαι
προσφθείρομαι, meet, to one’s detriment
Could not find προσφθαρείς in Logeion dictionaries.
προσφθαρείς aorist passive participle masculine nominative singular, aorist passive participle masculine vocative singular of προσφθείρομαι
προσφθείρομαι,
- meet to oneʼs own or anotherʼs hurt, meet in an evil hour, ἤν σοι λοιδορῆται προσφθαρείς if he, curse him, meet and insult you, Ar. Ec. 248; θεούσῃ νηῒ προσφθαρείς mischievously meeting a ship in full course, Ael. NA 2.17; θηρίῳ (of a person) προσέφθαρσαι Alciphr. 1.32, cf. 34; also, make an acquaintance in an evil hour, Plu. Frat. 2.482b:—dub. sens. in POxy. 1100.20 (iii A.D.).
προσ·φθείρομαι, s’attacher ou être attaché pour sa perte à, dat. Ar. Eccl. 248 ; El. N.A. 2, 17 ; Alciphr. 1, 32, 34.
προσφθείρομαι, pass., zu seinem Schaden oder Verderben hin-, hinzugehen ; ἤν σοι λοιδορῆται προσφθαρείς, Ar. Eccl. 248, wenn er dich lästerte und zu deinem Unglück auf dich stieße ; u. Sp., θεούσῃ νηῒ προσφθαρείς, Ael. H.A. 2.17 ; auch γυναικί, πόρνῃ προσφθείρεσθαι, sich zu seinem Unglück an eine Frau usw. hängen, Alciphr. 1.32, 34.